اینبار طبیعت"تموشل"فدای دپوی زباله های استان گیلان شد...

طبیعت استان گیلان به جهت کمبود فضا، تراکم جمعیت و فرهنگ مصرفی از یک سو و گذشته سرشار از کم‌توجهی یا سهل‌انگاری نسبت به مدیریت پسماندها، آسیب‌های فراوانی دیده است. گواه این گفته، مراکز دفن و دپوی غیربهداشتی زباله با عمری 15 تا 30 ساله در گوشه گوشه این استان سرسبز است.

به گزارش سبزپرس یکی از مراکز دپو در شرق گیلان در دل منطقه «دهسر» از روستای «تموشل» در نزدیکی لاهیجان قرار دارد. اهالی می‌گویند قریب به 10 سال است که زباله‌ها نه فقط از لاهیجان که از «دیلمان»، «سیاهکل»، «رودبنه» و گاه «چاف» و «چمخاله» و روستاهای اطراف به این محل آورده می‌شود که بوی نامطبوع و شیرابه ناشی از این زباله‌ها موجبات آزار اهالی شده است.

بیشتر بخوانید در ادامه مطلب

پی نوشت: در همین زمینه جنگل سراوان پناهگاهی برای زباله ها !

ادامه نوشته

21 تیرماه، روز بدون کیسه های پلاستیکی

در همین زمینه بخوانید در اینجا

پی نوشت: تصاویر حیواناتی که با پلاستیک کشته ایم!

حضور در مرکز دفن زباله در جنگل سراوان به مناسبت روز جهانی زمین

روز جهانی زمین هرساله در 22 آوریل، مصادف با 2 اردیبهشت در تمام دنیا برگزار می شود که من و تو را یادآوری کند تا میانِ هیاهوی روزهایی که می گذرد یادمان نرود "زمین"، این جایگاهِ امن و آرامش، با تمام هدیه‌های بی‌دریغش، برای زمین ماندن، مهربانیِ نگاهِ من و چون تویی را انتظار می کشد.

به همین مناسبت بازدیدی توسط مدیریت پسماندهای شهرداری رشت از مرکز دفن زباله در جنگل سراوان تدارک دیده شده بود که تصاویر زیر بخوبی گویای این بازدید می باشند ...

پی نوشت: در همین زمینه بخوانید جنگل سراوان پناهگاهی برای زباله ها

مابقی تصاویر در ادامه مطلب...

ادامه نوشته

21 تیر ماه سرآغازی برای مصرف کمتر کیسه های پلاستیکی

در راستاي آموزش، فرهنگ سازي و ارتقاء سطح دانش شهروندان در زمينه مضرات استفاده از کيسه‌هاي پلاستيکي روز 21 تير ماه روز بدون نايلکس با شعار امروز يک کيسه پلاستيکي کمتر نامگذاري شده است.

امروزه سبک زندگی مان به طریقی ست که تاکید بر خرید راحت، مصرف سریع و دور اندازی آسان مواد زاید دارد در این راستا راه حل مواجه با افزایش مواد زاید، تولید کمتر زباله و بازیابی بیشتر آن است. تمامی ما می توانیم با به کار بردن شیوه ای بسیار ساده از جمله انتخاب صحیح به هنگام خرید، از وارد شدن مواد اضافی به جریان مواد زاید جلوگیری کنیم .

ما روزانه در مراکز خرید، فروشگاه های زنجیره ای و سوپرمارکت ها انواع بسته بندی های پلاستیکی دریافت می کنیم اما تا به حال فکر کرده اید که سرنوشت این پلاستیک ها و انواع و اقسام نایلون های رنگی چه می شود؟ غیر از این است که بعد از خرید به راحتی دور انداخته می شوند و یا فضایی از طبیعت مان را اشغال می کنند؟ پلاستیک هایی که حدود ۵۰۰ سال طول میکشد تا در طبیعت تجزیه شوند! و در این مدت زمان طولانی قطعا می تواند خطرات جبران ناپذیری به محیط زیست و حیات وحش پیرامون خود وارد کند .

اما امروزه در چین،بنگلادش،ایرلند و تعداد دیگر از کشورها، قوانینی در جهت ممنوعیت استفاده از کیسه های پلاستیکی وجود دارد و به طور ساده سعی در اجرایی کردن شعاری همچون "زباله ها را قبل از خرید، کاهش دهید" دارند و آن چیزی که جایگزین این محصول خطرناک می شود استفاده از پلاستیک های سازگار با محیط زیست و یا پلاستیک های تجدیدپذیر است.

و خوب است بدانیم با مصرف نکردن يک کيسه پلاستيکي در هفته در هر خانواده ايراني مي‌توان از مصرف حدود 816 ميليون کيسه پلاستيکي در سال جلوگيري نمود.

اما در ۲۱ تیر و به تبع آن در روزهای بعد، می توان کارهای ساده ای جهت استفاده کمتر از بسته بندی های پلاستیکی و جلوگیری از نابودی زودهنگام کره زمین انجام داد:

از مصرف نایلون خودداری کنیم مخصوصا استفاده از ظروف پلاستیکی فشرده که از چند لایه پلاستیک ساخته شده اند و کاملا غیرقابل تجزیه می باشند .

در خریدهای روزانه می توانیم کیسه های پارچه ای را جایگزین استفاده از نایلون، پاکت و بسته بندی های پلاستیکی کنیم .

اطلاع رسانی به دوستان و اطرافیان مان و آموزش به کودکان مان را فراموش نکنیم. زیرا کودکان سرعت یادگیری زیادی دارند می توانیم با زبان ساده به آنها بیاموزیم که با مراقبت صحیح از اسباب بازی هایشان و عدم خرید مجدد می توانند در نجات کره زمین نقشی ایفا کنند .

در انتها به جمله ای از "ادموند بارک" بسنده می کنم: هیچ اشتباهی بزرگتر از این نیست که کسی کاری انجام ندهد بدین دلیل که نتیجه کارش کوچک است .

تالاب عینک در معرض نابودی

تالاب عینک در قسمت غربی شهر رشت،در نزدیکی پارک دانشجو واقع شده و از نظر مساحت، دومین تالاب بزرگ استان گیلان می باشد.

مدت زمان زیادی ست که خبر از نابودی این اکوسیستم آبی شنیده می شود و در این بین،همچنان راهکار و عملکرد چشمگیری برای جلوگیری از مرگ غیرطبیعی این اکوسیستم لحاظ نشده است.

شرایط تالاب عینک نسبت به تالاب های دیگر استان گیلان اندکی خاص می باشد از آن لحاظ که این تالاب در داخل شهر قرار گرفته و از طرفی در این سالها شاهد افزایش بی سابقه جمعیت در شهر رشت بوده ایم و این حجم انبوه جمعیت،موجب گردیده تا به نسبت تالاب های دیگر، این تالاب با مشکلات عدیده تری دست و پنجه نرم کند که از آن جمله می توان به ساخت و سازهای بیشمار در حریم تالاب،ورود فاضلاب های شهری و صنعتی به داخل تالاب و تولید زباله توسط شهرنشینان اشاره کرد تا جایی که بخش هایی از تالاب را لوازم منزل و املاح و مصالحی اشغال کرده که به دلیل تخریب خانه های مسکونی به داخل تالاب رها شده و اینها دلایل خشک شدن بخش هایی از تالاب است.

به علاوه همه ی اینها، مرگ و میر گسترده ماهیان در این تالاب دیده شده که دلیل آن، انفجار جمعیتی سرخس آزولا در پهنه ی این تالاب می باشد. در این سالها به خصوص در تالاب های استان گیلان و مازندران گسترش روزافزون این سرخس بر پهنه های آبی مشاهده شده، این سرخس سازگار و سریع الرشد، با اشغال لایه ی سطحی آب، مانع از ورود اکسیژن و نور خورشید به لایه های زیرین می شود و رفته رفته با مرگ آبزیان و فیتوپلانکتون ها و موجودات داخل آب، مرگ یه اکوسیستم آبی نیز رقم می خورد و این، آن چیزیست که بعد از تالاب انزلی و شمار دیگری از تالاب های استان گیلان،دامن گیر تالاب عینک نیز شده است. 

در انتها خوب است بدانیم که این تالاب به علت موقعیت مکانی خاص خود،ظرفیت این را داشته که تبدیل به یکی از قطب های مهم گردشگری استان شود و این در صورتی میسر می بود که با مدیریت صحیح مسئولان،دست کم ساخت و ساز در حریم تالاب صورت نمی گرفت و به جای آن، مکان های تفریحی و توریستی برای شهروندان و مسافران مهیا می شد. 

البته در گذشته نیز طرح های این چنینی ارائه شده بود طرح هایی که در حال حاضر در بایگانی دفاتر شهرداری خاک میخورند...

برای حفظ "زمین پاک" بکوشیم...

در تقویم رسمی ایران روز دوم اردیبهشت،روز جهانی زمین پاک نامگذاری شده که مصادف با ۲۲ آوریل می باشد. روزی که برخی از آن به عنوان روزه "تولد زمین" نیز یاد می کنند و مردم جهان در این روز به پاکسازی طبیعت پیرامون خود می پردازند که هدف از آن را پاس داشتن و احترام به محیط زیست خود میدانند.

در سالهای اخیر میزان آگاهی مردم دنیا نسبت به خطراتی که زمین را تهدید می کند افزایش یافته است و همه ی کشورهای جهان اعم از رشد یافته یا در حال توسعه، حفاظت از محیط زیست را به عنوان یک مشکل بشری مورد توجه قرار میدهند. اکنون در کشور مان به علت عدم آگاهی و عدم اطلاع رسانی کافی،هنوز خطرات و مشکلات مرتبط با آلودگی محیط زیست برای عموم مردم شفاف نشده است و شاید این دلیلی باشد تا به صورت نمادین هفته زمین پاک را جایگزین روز زمین پاک کنیم،البته که شکی نیست که هر روزمان می تواند روزی به نام زمین باشد.

اما در این روزها،شایسته است که بیش از هر زمان دیگری همگام با مردم در سراسر جهان موارد زیر را رعایت کنیم:

بازیافت و تفکیک زباله،جمع آوری زباله در صورت سفر به نواحی کوهستانی و جنگلی، صرفه جویی در استفاده از کاغذ و مواد پلاستیکی و به دلایلی همچون این لینک از خودروهایمان استفاده نکنیم .

یادمان باشد که زباله ی من،استفاده نادرست شما از خودرو و مصرف نامتعادل  آب توسط فرد دیگر، همه ی اینها در کنار هم قابلیت زیستن در سیاره ما را برای کودکان امروز و فردا کاهش و کاهش می دهد.

قبل از این یاوآوری، اله تی تی گیلان این روز را به تمامی دوستداران کره زمین تبریک می گوید و برای فرد فردشان سخاوت و مهربانی ای همچون زمین آرزو دارد.

پی نوشت: روز شنبه در پارک ملت رشت،مراسمی به مناسبت روز زمین پاک توسط جمعیت  زنان و جوانان حافظ محیط زیست گیلان برگزار گردید.

در ادامه مطلب تصاویر بیشتری از این مراسم را ملاحظه می فرمایید.

ادامه نوشته

این تصاویر از مرگ زود هنگام شان نمی گویند؟

تالاب ها همان آبهای روان و محصور در خشکی هستند که ارزش اکولوژیکی آنها را ۱۰ برابر جنگل ها تخمین زده اند. در ایران ۲۴ سایت تالاب در کنوانسیون رامسر ثبت شده است که از این تعداد هم اکنون تالاب های بین المللی هستند که حال مساعدی ندارند بماند که بعضی به مانند پریشان کاملا خشک شده اند.  یادمان باشد :

شعار اصلی کنوانسیون رامسر شامل موارد زیر بوده:

۱- استفاده خردمندانه 

۲-توسعه پایدار  

به زبان ساده منظور از استفاده خردمندانه این است که از منابع تالاب به نحوی استفاده کنیم که به این اکوسیستم ضرر و آسیبی وارد نشود و منظور از توسعه پایدار یعنی در استفاده از منابع آبی به فکر آیندگان و نسل های بعد خود نیز باشیم . حال ما چه اندازه به این دو شعار وفادار مانده ایم؟

دوستی از وضعیت تالاب پریشان می گفت پریشانی که بیش از هر زمان دیگری پریشانی اش هویدا شده. اینجا و آنجا را ببینید تا شما هم به عمق این پریشانی پی ببرید

مدتی پیش در این وبلاگ  تصاویری از تالاب کیاکلایه لنگرود را دیدم و با خود گفتم که منشا مرگ زودهنگام این تالاب ها در کجاست؟تصاویر بیشتر را ببینید در اینجا 

و آخر آنکه بعد از گذشت یک سال از اجرای پروژه ی احیای تالاب انزلی آیا آن اغما را پایانی هست؟ برای رسیدن به پاسخ بخوانید این گزارش را .

شادگان و گاوخونی و هامون و پریشان و کمجان و کیاکلایه و انزلی و میانکاله و... یکی پس از دیگری چه می شوند؟

سفره های آب زیرزمینی

امروزه دفع غیر بهداشتی و نامناسب زباله یکی از مشکلاتی ست که گریبانگیر تمام استان های شمالی می باشد. علاوه بر این سطح آب‌های زیرزمینی در این استان ها بالاست و این در حالیست که روزانه هزاران تن زباله تولید و دفن می گردند، در نتیجه آلودگی‌ به آب‌های زیر زمینی نشت پیدا می‌کند و این منبع گرانبها روزانه به میزان زیادی آسیب غیرقابل جبرانی را متحمل می شود اما چرا این آبها اهمیت دارند و یا اساسا سوال اینجاست آب های زیر زمینی چگونه منبعی می باشند؟

میدانید که :

۹۷ درصد آبهای کره ی زیرزمین درون اقیانوسهاست و ۲ درصد آن یخ زده است. ما آب مورد نیاز خود را از ۱ درصد باقیمانده تهیه می کنیم که از یکی از دو منبع زیر بدست می آید:یا از رودخانه ها دریاچه ها نهرها و یا از آبهای زیرزمینی همان آبی که زیر سطح زمین و داخل فضاها و حفره ها و رسوبات را پر می کند.

پس اینگونه که بر می آید منبع آب آشامیدنی بیش از نیمی از جمعیت جهان متکی به آبهای زیرزمینی می باشد و یا به عبارتی بیش از ۹۰ درصد آب آشامیدنی کل جهان از آب زیرزمینی است .

با این تفاسیر بهتر نیست تا دیر نشده  فکری به حال دفن غیربهداشتی زباله ها کنیم؟

به یاد این جمله از بزرگی که نامش در خاطرم نیست افتاده ام خوب می شود اگر در آن قدری تامل کنیم:

زمانی که چاه خشک شود ما قدر آب را می دانیم

از وضعیت دو توله خرس تا تخلیه زباله در پناهگاه حیات وحش لوندویل

حتما یادتان می آید آن دو توله خرسی که کمتر از یک ماه سن داشتند، مادرشان توسط چوپانان محلی منطقه تالش کشته شده بود و زمانی قرار بود وعده غذایی سگ های گله باشند. اما انگار که چیزی به نام شانس در زندگی حیوانات نیز وجود دارد زیرا که شخصی به ازای پراداخت ۱۵۰ هزار تومان آن دو توله خرس را خریداری کرد و برای تیمار و نگهداری به اداره کل محیط زیست گیلان تحویل داد و از اوایل بهار تاکنون آن خرس های کوچولو در پناهگاه حیات وحش لوندویل نگهداری می شوند بیشتر بخوانید در اینجا .

جمعه فرصتی پیش آمد تا سفری به پناهگاه حیات وحش لوندویل داشته باشم تا بتوانم آن دو خرس دوست داشتنی و بازیگوش را از نزدیک (البته از پشت دیوارهای سیمی) ببینم در اولین نگاه می توان متوجه این موضوع شد که آن دو توله خرس رشد خوبی داشته اند در همین حین که مشغول تماشای آنها بودیم مارال ها نیز از راه رسیدند. باید اضافه کنم که در این منطقه ۹ راس گوزن زرد و ۱۰ راس مارال نگهداری می شوند که جمعیت هر دو گونه در معرض خطر انقراض قرار دارد البته در این منطقه جمعیت آنان بیشتر از این تعداد بوده اما به گفته ی یکی از کارکنان این منطقه به دلیل دفن زباله های عفونی و بیمارستانی در اطراف پناهگاه حیات وحش لوندویل جمعیت آنان کاهش یافته است گویا دفن زباله در این منطقه از مهمترین مشکلاتی ست که سلامت حیات وحش لوندویل را به خطر انداخته و تاکنون راه حل مناسبی برای آن ارایه نشده است که البته امیدوارم با آغاز طرح مرکز بازیافت زباله در غرب گیلان، جهت جلوگیری از بروز فاجعه زیست محیطی تخلیه زباله در منطقه پناهگاه حیات وحش لندویل متوقف شود .

در ادامه مطلب تصاویری از پناهگاه حیات وحش لوندویل گرفته شده است، دیدن فرمایید...

پی نوشت: یک ساعتی به دنبال گوزن زرد گشتیم اما ندیدیمش که ندیدیم و تنها به دیدن جای پایش اکتفا کردیم! 

ادامه نوشته

25 شهریور، روز پاکسازی جنگل ها از زباله در گیلان

میدانیم که در چندسال اخیر کره ی زمین به دلیل فعالیت ها ی مخرب انسانی با تغییرات گسترده ی اقلیمی مواجه بوده و از آنجا که جنگل ها دی اکسید کربن را جذب و اکسیژن را تولید می کنند بنابراین مستقیما نقش به سزایی بر روی اتمسفر زمین و در نتیجه روی سایر اشکال زندگی از جمله سلامتی انسان ها می گذرانند.

از آنجاییکه سازمان ملل متحد سال ۲۰۱۱ را سال جهانی جنگل ها اعلام نمود و و از آنجاییکه در سرزمین ما گونه های جانوری و گیاهی روزگار خوشی را سپری نمی کنند و همچنین عرصه های جنگلی نیز که از تخریب و آلودگی ها در امان نمانده اند،مخصوصا در جنگل های شمال که تخلیه زباله و نشت شیرآب حاصل از دفن زباله،به امری طبیعی مبدل شده، در این اوضاع  و احوال تعدادی از سازمان های زیست محیطی ایران در چهار استان کشور از جمله گیلان،مازندران،گلستان و کرمانشاه تصمیم به برگزاری برنامه ای با هدف پاکسازی جنگل ها نمودند طی آن از تمامی اعضاي سازمان هاي مردم نهاد زيست محيطي،‌ شهروندان و سازمانهاي دولتي برای برگزاری این برنامه دعوت به عمل آمد .

در گیلان جمعیت زنان مبارز با آلودگی محیط زیست آمادگی خود را برای برگزاری چنین برنامه ای در ییلاقات ماسال اعلام داشتند و دیروز ۲۵ شهریور این برنامه با همکاری گروه سبز ماسال،گروه کوهنوردی مریان و تیلار و جامعه جراحان استان گیلان اجرا گردید. بنابراین من نیز فرصت را مغتنم شمردم و برای پاکسازی عرصه های جنگلی همراه با شرکت کنندگان در این برنامه عازم سفری یک روزه شدم. در ادامه مطلب مطالب و عکس هایی قرار داده ام که گزارشی از روز پاکسازی جنگل در گیلان می باشد...

در ادامه مطلب مطالعه بفرمایید

ادامه نوشته

شهروند گرامی، جای زباله در طبیعت نیست...

دلت می خواهد تعطیلی روزت را در کنار طبیعت بگذرانی این طبیعت می تواند دامنه کوه باشد یا میان جنگل، کنار دریا باشد یا دریاچه فرقی نمی کند هرکجا که باشی ناخودآگاه یک چشمت زیبایی می بیند و چشم دیگرت زباله و آلودگی... در استان گیلان هم که دیگر دیدن تصاویر آن چشم زشت بین، از آن یکی جدا ناپذیر شده! و تازه تلخ تر و ترسناکتر آنکه دیدن این تصاویر زشت برای همه عادی و پیش پا افتاده هم شده!

جمعه سفری به ییلاق سلانسر داشتم چقدر برایم مشمئز کننده بود وقتی زباله های رها شده اعم از بطری نوشابه، بطری آب معدنی، پلاستیک کیک و پوشک بچه و... را در عرصه های جنگلی می دیدم حال آنکه در دل طبیعت آمده ای تا به نهایت زیبایی برسی تا شروع روز دیگرت را زیبا بسازی. خوشبختانه همیشه در سفر پلاستیک و دستکشی به همراه خود می آورم گویی که این دو به مانند دوستانم پابه پای من در جمع آوری زباله کمکم می کنند، از محل اتراق تا رسیدن به مقصد، زباله ها را جمع کردم ابتدا همه با تعجب نگاهم می کردند حال آنکه تعجب من هم از این بود که اگر کسی زباله را رها کند اینگونه متعجبانه به او خیره نمی شوند تا کمی آن شخص خجالت زده شود ! کم کم افرادی در میانه راه برای جمع آوری زباله با من همراه شدند و خوشحالم از اینکه حداقل زباله های گوناگون مسیر ما جمع آوری گردید . (کلیک کنید برای یادآوری این گزاش تلخ)

اما چرا؟ بارها در همین وبلاگ تاکید کرده ام که قطعا نبود آموزش و نا آگاهی می تواند موجب خلق چنین تصاویری شود. در تابستان مسافران زیادی به نقاط مختلف ایران سفر می کنند و استان گیلان به عنوان استان شمالی پذیرای مسافران بیشتری خواهد بود پس شکی نیست که زباله های رها شده در دل طبیعت افزایش یابد

 چه باید کرد؟ آموزش اولین و مهمترین قدم برای نجات طبیعت از شر زباله است قدم دوم این است که مدیریت پسماند مخصوصا در استان گیلان با جدیت بیشتری دنبال شود و قدم سوم احداث کارخانه های کمپوست زباله است در بیشتر کشورهای جهان تفکیک زباله علاوه بر اینکه به اقتصاد کشور کمک شایانی می کند و درآمد زا نیز است، به رفع معضل زباله نیز کمک می کند و این جای تعجب دارد که در ایران به این مسئله مهم آنطور که باید نگاه نمی شود!

یک پیشنهاد: برای جلوگیری از رهاسازی زباله در جنگل و دامنه های کوهستانی پیشنهادم قرار دادن سطل هایی در این مناطق می باشد تا مسافران و گردشگران به جای رهاسازی، زباله ها خود را در آن محل رها کنند بی شک سازمان های زیربط می توانند با نصب تابلو ها و هشدارهای لازم مردم را برای رها کردن زباله هایشان در آن مکان مخصوص تشویق و ترغیب نمایند .

یادآوری یک قانون: در اصل پنجاهم قانون اساسی می خوانیم حفاظت از محیط زیست وظیفه عموم مردم است پس من و شما هم باید پاسدار زمین باشیم یادمان باشد:

                              شود ز یک دل زنده هزار دل زنده

                                   ز یک چراغ توان صد چراغ روشن کرد

جنگل سراوان پناهگاهی برای زباله ها !

جنگل سراوان در 15 کیلومتری شهر رشت قرار دارد  تنوع چشم گیر گیاهی و جانوری این جنگل حائز اهمیت می باشد سال های زیادی ست که بخشی از این جنگل بی نظیر مکانی برای دفن زباله های چندین روستا و شهرستانهای استان گیلان و شهر رشت گردیده است لحظه به لحظه کامیون های حامل زباله توقف می کنند تا زباله های خود را در این منطقه تخلیه کنند این زباله ها در ابتدا بخش کوچکی از این جنگل را محصور کرده بود اما اینک بخش های قابل توجهی از این منطقه بی نظیر را اشغال کرده است . وقتی به اطراف خود می نگرید تا چشم کار می کند فقط زباله می بینید کما اینکه باور این حقیقت که خود نیز بر روی کوهی از زباله ایستاده اید برایتان بسیار سخت است وقتی انبوهی از زباله تخلیه گردید توسط کامیون ها بر رویشان لایه ای از شن ریخته می شود و این ترتیب (زباله-شن) روزانه تکرار میگردد تا آنجا که در حال حاضر ارتفاع این زباله ها به چندين متر می رسد علارغم تخریب درختان و جنگل جلگه ای مهمترین مشکل ایجاد گازهای متراکمیست که بر اثر تجمع انبوهی از زباله تولید می شود که بوی بسیار بد فضای اطراف را غیرقابل تحمل کرده است و همچنین موجب رنجش مردم روستاهای اطراف می باشد علاوه بر این ورود شیرابه حاصل از انباشت زباله ها به آبهای زیرزمینی و سطحی باعث آلودگی آنها شده است
برای رفع این معضل زیست محیطی تا کنون اقدام موثری صورت نگرفته است اما امروز به گزارش سبزپرس  عنوان شد که: مدیرکل حفاظت محیط زیست گیلان از تعطیل کردن جایگاه سوزاندن زباله های عفونی و بیمارستانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی در سراوان رشت خبرداد. 
سوال اینجاست که به غیر از زباله های بیمارستانی بلاخره مسئولین ذیربط چه برنامه ای برای سرنوشت انبوه دیگری از زباله ها دارند؟ حال اینکه در خبرها به نقل از مدیرکل حفاظت محیط زیست گیلان اشاره ای به چگونگی از بین بردن زباله های بیمارستانی نیز نشده است چرا کارخانه های زباله سوز با توجه با استاندارد های زیست محیطی ایجاد نمی گردند؟ اصولا چرا طبیعت باید قربانی گردد؟

عکس هایی را که مشاهده می کنید از محل دفن زباله ها در جنگل سراوان گرفته ام

از بقیه ی تصاویر در ادامه مطلب دیدن نمایید ...

ادامه نوشته

بازیافت زباله و کمک به حفظ تنها پناه گاهمان

حتما بارها از کنار سطل های بازیافت زباله در سطح شهر عبور کرده اید و یا از آمدن ماشین های بازیافت با خبر شده اید زیرا که با آهنگی ملایم ما را از آمدن شان خبر می کنند . هرچند که در همسایگی مان تعداد افرادی که در این طرح شرکت می کردند بسیار اندک بود اما گامی به جلو در جهت آشنایی مردم با فرهنگ تفکیک زباله و همچنین حفظ منابع زیست محیطی بوده است سال های زیادی ست که در خانه سطل هایی برای زباله های تر و خشک مهیا کرده ایم و تفکیک زباله را ابتدا در خانه انجام می دهیم و بعد آن ها را در زباله های بازیافت در سطح شهر می ریزیم اما اکنون مدتی ست که در شهر فقط جایگاه بازیافت مانده و دیگر خبری از سطل های بازیافت در سطح شهر و نیز ماشین های بازیافت نیست !

در واقع ۳۰ درصد از زباله هایی که تولید می کنیم قابل بازیافت و تبدیل شدن به محصولات تمیز و تازه هستند و ایجاد طرح هایی اینگونه جدا از کمک به سلامتی زمین موجب کمک به اقتصاد کشور نیز می گردد .

وقتی با ماشین از کنار جاده های شمال عبور می کنید انتظار دیدن مناظری سرسبز را دارید و چه منظره ی زشتی می باشد که به جای سرسبزی زباله هایی نظیر بطری،کاغذ،شیشه،پلاستیک،پسماندهای غذایی و... را در کنار جاده مشاهده نمایید تا چشم کار می کند زباله های خشک از قبیل ظروف یکبار مصرف زباله ای که میلیون ها سال طول می کشد تا جذب زمین شود و با انداختن آن در طبیعت لطمه ای بس سنگین به زمین وارد می شود.

امروزه در بیشتر کشورها جداسازی زباله امر بسیار مهمی محسوب می شود و دولت ها با گسترش مراکز بازیافت زباله،سعی در محدود ساختن میزان تولید آن دارند بماند از اینکه در این کشورها دور ریختن زباله در محیط جریمه دارد .

در نبود سطل ها و ماشین های بازیافت زباله های خشک مان را در کنار جایگاه بازیافت میگذاریم به این امید که ارگانی با برداشتن آن مسئول رسیدگی به مراحل بعد از آن شود .

اما خواهشم از شما این است که در آشپزخانه ی خود سطلی برای ریختن زباله ی خشک تهیه نمایید و کار تفکیک زباله را از خانه ی خود شروع کنید و در سطح شهر خود، در صورت وجود نداشتن سطل های بازیافت،آنها را درکنار جایگاه شان قرار دهید .

مطمئن باشید با این کار کمک بزرگی به تنها پناه گاه مان یعنی زمین کرده ایم ...