تالاب های ایران/ روزنه ای به سوی حیات!
چندی پیش معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست از خشک شدن ۲۰ الی ۱۰۰ درصدی، 40 تالاب در مناطق مختلف کشور خبر داد و علت آن را نبود مدیریت صحیح بر روی منابع آبی عنوان کرد بیشتر بخوانید در اینجا
اما داستان به همین جا ختم نمی شود زیرا که بعد از خشک شدن و حذف کامل تالاب هامون از نقشه ایران(اینجا) حال و روز مردم شهرهای نواحی اطراف هامون به هیچ وجه خوب نیست!(اینجا) در واقع با خشک شدن یک اکوسیستم آبی ما شاهد جریان یافتن توفان های گرد و خاک به نواحی اطراف خواهیم بود و این همان چیزی ست که امروز موجب ایجاد معضلی به نام ریزگردها در بخش های وسیعی از کشور شده است و در صورت خشک شدن دیگر تالاب های کشور، سرنوشت یکسانی برای ساکنان اطراف تالاب رقم می خورد.
دریاچه ارومیه، پریشان، شادگان، کمجان، میانکاله، خورخوران، چغاخور، طشک، گندمان، هورالعظيم، گاوخونی، انزلی، امیرکلایه و... از جمله تالاب های مهم ایران به شمار می روند که هریک به دلایل متعددی از جمله مدیریت غیر اصولی آب به خصوص در سال های اخیر و عدم وجود برنامه جامه ای از آمایش سرزمین به معضل کم آبی دچار شده اند و این در حالی ست که در زمانی نه چندان دور، هر یک از این پهنه های آبی به مانند نگینی، زینت بخش گوشه گوشه ایران بودند.
و اکنون در آستانه فرا رسیدن روز جهانی تالاب ها هستیم آن هم در کشوری که از آن با عنوان خاستگاه کنوانسیون رامسر یاد می شود پس دور از انتظار نیست اگر شاهد تصمیمات مدیریتی زودهنگام سازمان های ذیربط بالاخص در خصوص مدیریت منابع آب باشیم!
نیرویی که از درون مجاری سبز به گل ها جان می بخشد،همان نیرویی است که عمر سبز مرا به پیش می برد و ریشه های درختان را می خشکاند، و این نیرو مرا نیز به زوال خواهد کشاند،و من ناتوانم از این که به شاخه رز خمیده بگویم که جوانیم نیز به تارج تبی زمستانه رفته که تو را نیز به یغما برده است.