پنجمین ناحیه رویشی ایران زمین جنگل های خلیج فارس ـ عمانی می باشد که حدود ۱۴.۸ درصد معادل ۲۱۱۹۰۰۰هکتار جنگل های کشور را به خود اختصاص داده بخشی از جنوب غرب و تمام سواحل جنوبی را در برمی گیرد.

به دلیل تفاوت اکولوژیکی رویش های اصلی این ناحیه به دو قلمرو خلیج فارس و دریای عمان تقسیم می شود. در قلمرو خلیج فارس که از قصرشیرین تا حوالی مرز استان های بوشهر و هرمزگان امتداد یافته گونه های گیاهی کنار،کهورک و پده رویش های اصلی را تشکیل می دهند. در قلمرو دریای عمان نیز که بخشی از استان هرمزگان تا سیستان و بلوچستان (مرز ایران و پاکستان) را در برمی گیرد گونه های کهور ایرانی و انواع آکاسیا رویش های اصلی هستند . چش یا کرت که از چوب آن در صنعت لنج سازی استفاده می شود به صورت پراکنده در این قلمرو رویش دارد. جنگل های ماندابی یا مانگروها نیز که متشکل از دو گونه حرا و چندل است در این ناحیه گسترش دارند . رویشگاه جنگل های مانگرو در فاصله جزر و مد دریاها قرار دارد. مانگرو به معنای درختان ایستاده در آب می باشد که از ویژگی جنگل های مانگرو این است که از طغیان و سیلاب جلوگیری می کنند، از برگ درختان آن برای تغذیه ی شتر استفاده می شود و همچنین ویژگی دیگر درختان مانگرو خاصیت زنده زایی آنها می باشد یعنی دانه ی این گیاه وقتی که بر روی پایه ی مادری باشد جوانه می زند و بعد از قرار گرفتن بر روی زمین تبدیل به نهال می شود یادآوری می کنم که بافت قدیمی شهرهای سنگاپور از چوب جنگل های مانگرو می باشد به ریشه های درختان مانگرو ریشه های پنوماتوفور یا ریشه های ریه ای گویند که به هنگام جزر و مد دریا، عمل دم و بازدم را انجام می دهند .