ای دیو سپید پای در بند       ای گنبد گیتی ای دماوند ...

شاید کمتر کسی پیدا شود که تا کنون، این شعر معروف ملک الشعرا بهار را نشنیده باشد که به خوبی می توان دریافت که منظور از دیو سپید در مصرع اول آن ، همان کوه دماوند است

گاه نام دماوند، بلندترین کوه ایران در افسانه های کهن ایران زمین در کنار قهرمانان ملی ای نظیر آرش کمانگیر آورده شده است که در نوشته ها آمده است که آرش تیر را( که برای تعیین مرز ایران برگزیده شده بود) از جایی در کوه دماوند پرتاب کرده است و گاه نام دماوند در شعر بزرگانی چون ملک الشعرا بهارخوانده می شود

کوه دماوند مانند هر میراث طبیعی دیگری امانتی ست از گذشتگان مان و میراثی خواهد بود ازما برای آیندگانُ میراثی که درحال حاضر خطر نابودی آن مدت های مدیدی ست که فعالان محیط زیست و دوستداران کوه دماوند را نگران کرده است

دکتر اسماعیل کهرم استاد دانشگاه و کارشناس محیط زیست ، خبر از احتمال نابودی بلندترین قله ایران تا 200 سال دیگر را داد

دکتر کهرم می افزاید: به دلیل فعالیت 7 معدن پوکه برداری روزانه 500کامیون خاک وسنگ از جسم دماوند جدا می شود در این میان مشکل های دیگری نظیر برگزاری تورهای 4 هزار نفری دامنه نوردی و کوهنوردی روی این کوه باشکوه ، دماوند را تهدید می کند

وی افزود :همین جای پای افراد که در گروه های پر شمار به این قله می آیند خود دارای تاثیرات منفی و بدی است از جمله اینکه این جای پاها فرسایش ناودانی ایجاد می کند و باعث ایجاد گودال هایی می شود و هنگام بارندگی برف و باران همین گودال ها باعث تکه تکه شدن زمین و خاک می شوند

وی افزود : وضعیت چرای دام در پایین تر از ارتفاع 4هزار متر دماوند وحشتناک و افراطی است و موجب نابودی مراتع و آسیب دیدن زمین می شود به نظر من این کوهی که نماد غرور و ملیت ماست تا 200 سال دیگر به طور کامل از بین خواهد رفت و این عدد در عمر انسان ها ممکن است زیاد باشد نه در عمر یک ملت

همچنین به نقل از روزنامه همشهری از قول حسین عبیری گلپایگانی  جاده کشی در دامنه های قله جهت دسترسی آسان برای برداشت مواد معدنی و تردد گردشگران و کوهنوردان به قله ، برداشت بی رویه از معادن کوه دماوند ، چرای بی رویه ی دام در مراتع اطراف دامنه های قله دماوند ودشت لار ، تخریب دشت های شقایق توسط گردشگران ، زخمی کردن دامنه های کوه و دشت ها و مراتع اطراف به بهانه ی ساخت و ساز خانه ، ویلا ، هتل ، صعود های کوهنوردی بیش از حد ظرفیت، عدم رعایت نکات زیست محیطی از قبیل ریختن زباله های غیر قابل تجزیه در ارتفاعاتی که امکان جمع آوری و پاکسازی آن توسط افراد غیر حرفه ای تقریبا غیر ممکن است ، شکار مجاز و غیر مجاز، وجود تعداد زیادی از سگ های گله که باعث شده اند حیات وحش به مناطق بالای کوه پناه برده و به علت بی غذایی و نبود آب تلف شوند و نیز تخریب آثار باستانی در این منطقه ازجمله عوامل تهدید کننده دماوند به شمار می آیند .

مشکلات کوه دماوند برای نهاد های دولتی از قبیل سازمان حفاظت محیط زیست و میراث فرهنگی حتی در الویت عادی نیز قرار ندارد زیرا با آن که سازمان محیط زیست چند سال پیش بالای 4 هزار متر را به عنوان یک اثر طبیعی ثبت کرد ولی تاکنون هیچ فعالیت حفاظتی برای بالای 4 هزار متر انجام نداده است از سال 1387 کوه دماوند به عنوان نخستین اثر طبیعی  و تاریخی توسط سازمان میراث فرهنگی ثبت ملی شده است ولی این سازمان هم تا کنون هیچ برنامه حفاظتی از کوه دماوند و دامنه های آن انجام نداده است .